Ik heb er ’s nachts wel eens pijn in mijn buik van

Bèr (76) uit Leusden, getrouwd, vrijwilliger

Langer op bed

Mijn vrouw en ik hebben normaal een druk leven, veel sporten en vrijwilligerswerk. Met een heel vast weekritme. Dat is nu helemaal veranderd. Ik blijf wat langer op bed liggen. Waarom zou je eruit gaan? Ik ga ook later slapen. Er komt weinig uit m’n vingers, heel raar want je hebt veel meer tijd. Ik moet me er echt toe zetten om iets te doen.

Touwtje springen

We zijn begonnen met oefeningen, om fit te blijven. Zodat als je ziek wordt, je de strijd kunt aangaan. Ik doe oefeningen in bed en in de badkamer en drie keer per dag springtouw ik op zolder. De eerste keer ging ik bijna van m’n stokje, nu doe ik het rustiger aan. Je moet niet te hard van stapel lopen. We bewegen ook door de dag heen zoveel mogelijk. Zo ga ik altijd boven plassen, dan pak je toch steeds weer de trap. We gaan ook elke avond samen een uurtje wandelen, flink de pas erin. We hebben een route waar je niemand tegenkomt. Overdag is het ons te druk.

Pijn in mijn buik

Ik vind het allemaal heel spannend, wat er nu gebeurt. Ik heb er ’s nachts wel eens pijn in mijn buik van. Dan denk je aan de mensen om je heen, die kwetsbaar zijn. Dat krijg ik er niet uit, dan slaap ik er slecht van. Wat ik ook zo erg vind: als je heel ziek wordt en naar het ziekenhuis moet, dat je elkaar dan niet meer kan zien. Dan verdwijn je ineens. Dat lijkt me vreselijk, niet eens zozeer voor mezelf want je weet dat dan niet meer, maar voor mijn vrouw en kinderen.

Hou de moed erin

Mijn kinderen mis ik wel, vooral het spontane. Lekker een kaartje leggen. Heel raar ook om elkaar nu niet vast te kunnen houden, dat je op afstand naar elkaar staat te zwaaien. Mijn vrouw en ik zijn blij dat we elkaar hebben, we maken er wat van en zijn elkaar nog lang niet zat. Ik kan me voorstellen dat als je alleen bent en somber aangelegd bent, dat je verder in de put raakt. Hou de moed erin zou ik willen zeggen, al valt dat soms niet mee.

Kaartjes

Ik kreeg een lieve kaart van iemand van mijn sportclubje, hoe het gaat. Dat is toch fantastisch? Ook de buren zijn heel behulpzaam, vragen of ze een boodschapje kunnen doen. Ik ga zelf ook wat kaartjes sturen. Ook naar de bewoners van het verpleeghuis waar ik elke vrijdag koffie en thee schenk. ‘Ik hou van jullie en ik mis jullie enorm’, dat wil ik ze graag laten weten.

Ouwe lullen

Normaal gesproken doe ik de boodschappen, maar mijn vrouw vindt het nu toch fijner als zij dit doet. Ze is zes jaar jonger dan ik. Ik begrijp dat wel maar vind het ook jammer want ik wil er ook graag even uit. Maandagochtend ga ik wel vroeg naar de Jumbo, tijdens het uurtje voor senioren. Een hartstikke goed idee! Ze zullen in de winkel wel denken ‘daar komen die ouwe lullen allemaal weer aan’. Ik maak altijd een geintje in de winkel, we moeten de humor er een beetje in houden toch?