Het lijkt of iedereen eens een keer tot rust komt

Anny (69), vrijwilliger, afhankelijk van mantelzorg

Dagelijks leven

Corona betekent voor mij dat ik opgesloten in huis zit en dat vind ik niet leuk. Het is heel vreemd. Ik heb Parkinson en mede daardoor ben ik zeer slecht ter been. Normaal gesproken ga ik een dag per week naar mijn vrijwilligerswerk, gaan we op visite, naar de fysiotherapie, brengen regelmatig een bezoekje aan de McDonalds en ineens is dat er allemaal niet meer. Ons ritme is weg. Ik probeer nu thuis zoveel als mogelijk te bewegen, maar of dat lukt is mede afhankelijk van mijn medicijnen. De stimulans van de fysiotherapeut mis ik nu wel.

Politiek

De politiek lijkt ook in deze tijd tegenover elkaar te staan, dat vind ik jammer en voelt ook een beetje unheimisch. Soms ben ik het eens met een lockdown, maar als je dan nadenkt over de tegenargumenten, klinkt dat ook goed. Het is moeilijk. Wie heeft nu gelijk? We leggen ons neer bij wat ons door de politiek wordt verteld. Ik ben blij dat ik zelf die beslissingen niet hoef te nemen.

Angst

Als mijn man, die ook tot de ouderen behoort, boodschappen gaat doen, moet hij van mij heel voorzichtig zijn en afstand houden. Hij is mijn man, maar ook mijn mantelzorger. Kinderen en jongeren moeten dat ook en het gros doet dat volgens mij trouw, maar er zijn er helaas ook een paar die dat niet doen. Dat vind ik niet leuk. Bang ben ik niet. Ik hoop en bid dat het aan ons huis voorbijgaat.

Vervelen

Bang zijn mezelf te vervelen ben ik zeer zeker niet. Ik kan mijzelf sowieso helemaal verliezen in het maken van kaarten, maar ook in mijn beste aankoop ooit: de Ipad. Toen ik vijf jaar geleden ziek werd zorgde deze ervoor dat mijn wereld groter werd: van ideeën opdoen voor mijn hobby’s, het lezen van het nieuws tot en met het kijken van de zondagse kerkdienst. Geweldig toch?!

Saamhorigheid

Er worden mooie initiatieven genomen zoals een belkring en boodschappen die thuis worden bezorgd. Dat wordt gedaan door veel vrijwilligers die dat anders nooit deden. Ik hoop dat dat zo blijft en dat al deze nieuwe vrijwilligers dit blijven doen.

Het gevoel van saamhorigheid kreeg ik afgelopen week door de bloemen die bij ouderen en zorgpersoneel zijn bezorgd, de kerkklokken die om 19.00 uur gingen luidden voor hoop en troost, de Dag van het Nationale Gebed, You’ll never walk alone dat op vele radiozenders tegelijk te horen was en natuurlijk de koning die ons toesprak. Ik vind dat erg mooi en het doet mij goed.

Positief

Wat ik positief vind is dat de mensen tot rust worden gemaand. Het lijkt wel of iedereen eens een keer tot rust komt en ik geloof dat dat ten goede komt van de mensen. Zeven dagen per week vliegen en draven, dat is niet goed. Mensen worden inventiever, ze moeten en hebben er ook de tijd voor. Dat vind ik mooi aan deze tijd!